Logo

Szkoła Podstawowa

imienia Anieli hrabiny Potulickiej

w Wojnowie


Budynek szkoły

Aktualności

Ilosc otwierania:163
Marzec
18
2019

Edukacja na „cztery łapy” Część I

Podobno jestem psem... Na imię mam Vigo. Od kiedy pamiętam mieszkam w Bydgoszczy z moim właścicielem Moniką Kalemba-Krzemińską i jej rodziną. Szalone miałem szczeniactwo, czyli dzieciństwo, pełne niesamowitych przygód, wycieczek, spacerów. Chodziłem też do psiego przedszkola, gdzie socjalizowałem się z kolegami i ludźmi. Potem trochę urosłem i trafiłem do grupy starszaków… Ojjjj czego tam się nie uczyłem: przeróżnych komend, aportu, skakania przez przeszkody, sztuczek, ale przede wszystkim posłuszeństwa. Nie zawsze rozumiałem, co człowiek do mnie mówi, im więcej tym gorzej… Ale nauczyłem się wielu ludzkich słów, które wspomagane gestem pomagają mi rozumieć ludzi i wykonywać ich prośby.
Cała ta nauka zakończyła się egzaminem. Potem następnym. Nie wiem, co to dokładnie jest, bo dla mnie to wielka radość spełniać prośby pani, a jeszcze kiedy pomyślę o nagrodach … ślinka leci …
I wtedy spotkała mnie największa niespodzianka: pani zamiast, jak co dnia, wyjść i zostawić mnie samego w domu (czego bardzo nie lubię) zabrała mnie do swojej pracy. Tam jest cudownie!!! Mnóstwo ludzi dużych, małych i jeszcze mniejszych, zapachy, gwar i głaskanie.
Ale to już nie jest zabawa, tylko praca. Byłem w grupie uczniów klasy 3a. Cudowne dzieciaki. Chcecie wiedzieć dlaczego? Zrobiły wszystko, o co poprosiła i czego nauczyła ich moja pani. Czekając na mnie siedziały cichutko, kiedy chciały coś powiedzieć, podnosiły do góry łapkę i czekały na swoją kolej, pytane mówiły bardzo mądre rzeczy dotyczące bezpiecznego kontaktu z obcym psem, zasad powitania, czerwonych sfer na moim ciele i tych białych, po których uwielbiam być głaskany. Dzieci w ciszy i skupieniu wykonały zadania, wszystkie dobrze, a w nagrodę pokazałem im, co potrafię: na komendę siadałem, warowałem, dawałem się głaskać (ale jeszcze nie wszystkie karty odkryłem).
Pani mówi, że moimi największymi atutami jest to, że: nie oceniam, nie ponaglam, nie krytykuję, nie wytykam błędów, nie dokuczam, nie denerwuję się… Jestem cierpliwy, wyrozumiały i zawsze gotowy do współpracy i zabawy.
Już nie mogę doczekać się kolejnego spotkania, z tymi i innymi dziećmi.
MKK






GALERIA



© Copyright 2015 Szkoła Podstawowa im. Anieli hr. Potulickiej w Wojnowie